Een laatste portret

Terwijl ik dit schrijf in mijn kamertje in Utrecht, is het een druilerige dag. Het is vandaag van dat weer waarbij de temperatuur het wint van de sneeuw en de regen van de blauwe lucht. Het is een teringzooi in mijn kamer, zoals zo vaak. Maar opvallend is dat er naast alle kleren en rommeltjes overal fotografie gerelateerde dingen liggen. Door de kamer verspreid liggen camera’s, tassen, film en enveloppen met ontwikkelde foto’s. 

© Michel Doortmont Richards Bay, Zuid-Afrika

© Michel Doortmont
Richards Bay, Zuid-Afrika

Ik ben Eza Doortmont, 19 jaar en tweedejaars student journalistiek. Ik dook vier weken lang in de wereld van analoge fotografie en leerde dingen die ik wilde leren. Nu zijn die vier weken bijna voorbij. Ik ben de schrijfster van dit blog. En dit is het verhaal over mijzelf.

Het kost me wat moeite om te bedenken wat ik tot slot moet schrijven. Ik lees nog eens (voor de honderdste keer) een oud portret door. Kijk naar de homepage en krijg een grijns op mijn gezicht. Ik ben trots.Trots op het resultaat.

Wat vond ik van het bloggen?
“Leuk, heel leuk. Het was interessant om te doen. Het onderwerp, de analoge fotografie, bleek een fijn onderwerp. Het kostte me daardoor geen moeite om nieuwe dingen te lezen en uit te zoeken. Door het bloggen heb ik heel veel geleerd. Dat was ook mijn doel. Ik merkte aan mezelf dat ik gestimuleerd werd door reacties van mensen op mijn blog.

Maar daarnaast is het schrijven van dit blog enorm tijdrovend. Urenlang heb ik research gedaan, over verschillende mogelijkheden, technische specificaties, urbexlocaties, experimenten enz. Ik was met dit blog zeven dagen per week bezig en dan was ik nog niet eens aan het schrijven. Het ene moment was ik weer planningen aan het maken, want dit blog vergde het uiterste van mijn plantalenten (voornamelijk door de ontwikkeltijd). En het andere moment was ik weer aan het nadenken over de inhoud van een blog of waar ik die informatie vandaan zou kunnen halen. En had ik nou echt alle schrijf- en typefouten uit mijn verhaal gehaald?”

“Dit is vermoeiend, maar dit vond ik niet erg omdat ik het interessant bleef vinden. Het allertofste aan mijn blog vind ik dat ik de passie en de verhalen met anderen kon delen. Zoals het verhaal van Louke, zo inspireren dat het waard is om te delen.”

Wat was het allerleukste dat ik heb gedaan door mijn blog?
“Het bezoek aan het verlaten zwembad. Ik heb er een week over in de stress gezeten en ik heb er heel raar over gedroomd. Het was zó eng om naar binnen te gaan, omdat ik als de dood was dat we gepakt zouden worden. Maar de adrenalinekick die ik kreeg toen we binnen waren en de verbazing over het zwembad zelf was geweldig. Ik vind het nog steeds zo’n raar beeld, dat lege zwembad. En bovendien zijn de foto’s zo goed gelukt. Dit was echt een top ervaring.”

Digitaal of analoog?
“Het lijkt bijna vanzelfsprekend dat ik nu ‘analoog’ antwoord. Maar dat doe ik niet. Zoals bj alle anderen die ik sprak wordt de keuze bepaald door de situatie waarin je zit. Al ligt mijn  voorkeur nu bij  analoge fotografie. Dat betekent niet dat ik niet meer digitaal fotografeer. Zeker niet. Waarschijnlijk neem ik op vakantie gewoon allebei mijn camera’s mee. Ik wil alleen wel proberen om daar waar het kan analoog te fotograferen.”

Een van de mooiste foto's gemaakt in Zuid-Afrika ©Eza Doortmont

©Eza Doortmont Eén van mijn favoriete foto’s, gemaakt in Zuid-Afrika. Waarom? De sfeer en het mysterieuze wat de foto heeft. 

En de toekomst?
“Geen idee. Ik blijf analoog fotograferen zolang ik dat leuk vind. Mijn moeder zei laatst: “als je kinderen hebt, blijf je dan ook nog steeds analoog fotograferen?”. En dat is een goede vraag, want ik heb nog lang geen kinderen. Maar ik snap wel wat ze bedoelt; je wilt dan snel en veel foto’s maken, die je makkelijk kunt verspreiden. Dan is de situatie anders, en dus weet ik het niet. Ik denk wel dat fotografie in het algemeen een hobby zal blijven. Dit omdat ik het nu al zoveel doe. Ik weet dus niet of ik in de toekomst analoog zal fotograferen. Ook omdat ik altijd heel veel dingen leuk vind om te doen.”

Terwijl ik over het bloggen nadenk, realiseer ik me dat het vanaf dinsdag officieel voorbij is. Nou ja, officieel. Het verplichte bloggen. En daardoor ook het verplichte schrijven. Ik zou graag door willen gaan na deze weken, maar ik kan niets beloven. Ik ben namelijk alles behalve gedisciplineerd. Dus wanneer ik dan ga bloggen, is de vraag. 

Is mijn visie op fotografie veranderd?
“Nee. Niet op fotografie zelf. Want ik fotografeer nog steeds om de wereld om mij heen te kunnen zien. Mijn visie op wat anderen er van denken is wel verandert. Er zijn namelijk, ondanks Lomography, weinig mensen in mijn omgeving die zich met analoge fotografie bezighouden. En dat vind ik bijzonder. Ik was namelijk bang bij het schrijven van het blog dat het te ‘mainstream’ zou worden, omdat iedereen het al doet en kent. Maar dit is gelukkig dus niet zo.”

Wat wil ik nog doen binnen de fotografie?
“Ik wil nog heel veel doen. Experimenteren, plekken bezoeken en meer verschillende soorten camera’s hebben. Bijvoorbeeld met rolfilm (120mm) of grootfilm. Ik wil mijn foto’s een keer zelf ontwikkelen. Ik wil heel veel nieuwe dingen leren en begrijpen. Want ondanks dit blog, ben ik nog steeds dat ‘analoge groentje’ en begrijp ik vaak de termen die worden gebruikt niet. Eigenlijk wil ik te veel om op te noemen. Het enige wat ik snel wil, is een eigen scanner om negatieven te scannen. Waarom? Omdat dat mijn nogal wat geld scheelt.”

Heb ik nog tips?
“Blijf met analoge fotografie bezig. Dus maak veel foto’s, koop (cheapass) nieuwe camera’s, probeer, experimenteer, praat, lees en leer. Leer door te doen. Het klinkt erg cliché, maar het is wel waar. En naast dit alles, word er blij van. Zolang je er blij van wordt, is het het waard om te blijven doen.”

Schermafbeelding 2013-01-28 om 17.49.43
Dat was het dan. Na negen weken hard werken, 2000 views uit 13  landen en 12 blogposts  is het verplichte bloggen voor mijn opleiding journalistiek is voorbij. Deze weken heb ik geleerd en gescholden, gefotografeerd en gelachen. Ik vond het mooi. Mijn analoge avontuur begint nu pas. Nu moet ik alles wat ik heb geleerd en nog wil gaan leren in praktijk brengen en daarnaast niet vergeten om tijd te maken voor fotograferen. Want ja, ik word er blij van en iets waarvan je blij wordt moet je vooral blijven doen! 

Ik hoop dat ik met mijn blog heb bijgedragen aan jullie interesse voor analoge fotografie en dat jullie er ook wat van geleerd hebben. Bedankt voor alle leuke reacties en complimenten. Voor de steun en tips. Blijf vooral de facebookpagina en dit hier in de gaten houden. Wellicht ben ik nog niet helemaal uitgeblogd. (Het zal echter wat minder regelmatig zijn.) 

 

Advertenties